Εισβολή στο σπίτι μου…ή δώσε θάρρος στον χωριάτη να σου ανέβει στο κρεβάτι.

Η δυστυχία μου ξεκίνησε τέλη Αυγούστου πριν την εξεταστική μου. Επικοινώνησαν μαζί μου οι γονείς μου οι γονείς μου ρωτώντας με αν έχω πρόβλημα να φιλοξενήσω το γιό κάποιον φίλων για 2-3 μέρες μέχρι να κάνει την εγγραφή του στην σχολή και να φύγει. ΔΥΣΤΥΧΩΣ συμφώνησα. Όταν λοιπόν την περασμένη Παρασκευή με πήρε τηλέφωνο ο εν λόγο νεαρός σκέφτηκα ότι κάπως αργά το θυμήθηκε αφού οι εγγραφές έχουν ήδη ξεκινήσει. Για να μην τα πολυλογώ όταν κατέφθασε το παλικάρι διαπίστωσα ότι ο νεαρός είχε κουβαλήσει 4 (!!!) τσάντες με ρούχα…(Εγκεφαλικό υπ. Αριθμόν 1). Αφού βρήκαμε ταξί, και ενώ κατευθυνόμασταν προς το σπίτι μου, πάνω στην συζήτηση αναφέρει ότι είχε ξαναέρθει στην πόλη για να γραφτεί στην σχολή του (!!!) και ότι είχε μείνει σε κάτι ξαδέρφια του (Εγκεφαλικό υπ. Αριθμόν 2). Οπότε το αποκορύφωμα ήταν με το που φτάσαμε σπίτι κου μου ανακοίνωσε ότι μέχρι να αρχίσουν οι αιτήσεις για μετεγγραφές θα έπρεπε να παραμείνει για να παρακολουθήσει τα μαθήματα της σχολής του… Μόνο που οι αιτήσεις ξεκινούν αρχές Νοέμβρη(!!!)…(Εγκεφαλικό υπ. Αριθμόν 3 και καλό). Και το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής : Οι γονείς αρνούνται να επέμβουν καθώς θεωρούν ότι κάτι τέτοιο θα χαλάσει τις φιλικές σχέσεις με τους φίλους. Εγώ αρνούμαι να συγκατοικήσω για ένα μήνα μέσα στο ίδιο μου το σπίτι με κάποιον που επιεικώς χαρακτηρίζω «κενό περιεχομένου»… Δέχομαι προτάσεις αντιμετώπισης της κατάστασης…

Το CD της ημέρας:

Ναι το ξέρω ότι αργά τα παίρνω πρέφα αλλά τα παλικάρια είναι πραγματικά εκπληκτικά. Ομολογώ ότι δεν είχα ακούσει πολύ Χατζιδάκι μέχρι προσφάτως αλλά ομολογώ ότι το συγκεκριμένο άλμπουμ, με την άποψη των παιδιών πάνω στο Reflections με έχει καταγοητεύσει και με συνοδεύει τις περισσότερες ώρες τις μέρας…