Η Ελευθερία είναι γλυκιά…

Ο μουσαφίρης έφυγε…Έτσι απλά ένα βράδυ είπε φεύγω…Πήρε τα μπογαλάκια του, το καπελάκι του και με άφησε μονάχο…Η χαρά που έκανα ήταν τεράστια…Η εισβολή τελείωσε, ο συναγερμός σταμάτησε…Επέστρεψα έτσι στους καθημερινούς μου ρυθμούς…Τώρα που ξεκίνησε και η σχολή θα έχω μια εποικοδομητική ασχολία να κάνω για να γεμίζω τον χρόνο μου…Να πάρω το καημένο το πτυχίο το οποίο είχα εγκαταλείψει στην μοίρα του το τελευταίο διάστημα…Πέρασα λοιπόν την φάση «ποιός είμαι, που πάω, τι γυρεύω εδώ, τί θα κάνω στην ζωή μου» και αποφάσισα ότι ο καλύτερος δρόμος είναι αυτός που βαδίζω…Οπότε μετά την σύντομη στάση για καφέ συνεχίζω την πορεία μου…Με πιο γοργό βήμα επειδή έχω χάσει πολύ ώρα χαζεύοντας το τοπίο…

Το soundtrack των ημερών : Οι ήχοι του μυαλού μου…Τις τελευταίες μέρες οι διαθέσεις εναλλάσσονται με τρελούς ρυθμούς οπότε ακούω ότι προστάζει το εγκεφαλικό μου Jukebox. Είτε είναι soundtrack, είτε είναι rock, jazz, soul,κλασσική… Οι ήχοι διαδέχονται ο ένας τον άλλο μέχρι να βρω την συχνότητα που συντονίζονται εκείνη την στιγμή τα εγκεφαλικά μου κύτταρα…

ΥΓ. Στην σχολή γίνονται μαθήματα σπηλαιολογίας και ήθελα πολύ να πάω αλλά είδα ότι έχουν ήδη ξεκινήσει…Δεν πειράζει…Next time…

 Εισβολή στο σπίτι μου…ή δώσε θάρρος στον χωριάτη να σου ανέβει στο κρεβάτι.

Η δυστυχία μου ξεκίνησε τέλη Αυγούστου πριν την εξεταστική μου. Επικοινώνησαν μαζί μου οι γονείς μου οι γονείς μου ρωτώντας με αν έχω πρόβλημα να φιλοξενήσω το γιό κάποιον φίλων για 2-3 μέρες μέχρι να κάνει την εγγραφή του στην σχολή και να φύγει. ΔΥΣΤΥΧΩΣ συμφώνησα. Όταν λοιπόν την περασμένη Παρασκευή με πήρε τηλέφωνο ο εν λόγο νεαρός σκέφτηκα ότι κάπως αργά το θυμήθηκε αφού οι εγγραφές έχουν ήδη ξεκινήσει. Για να μην τα πολυλογώ όταν κατέφθασε το παλικάρι διαπίστωσα ότι ο νεαρός είχε κουβαλήσει 4 (!!!) τσάντες με ρούχα…(Εγκεφαλικό υπ. Αριθμόν 1). Αφού βρήκαμε ταξί, και ενώ κατευθυνόμασταν προς το σπίτι μου, πάνω στην συζήτηση αναφέρει ότι είχε ξαναέρθει στην πόλη για να γραφτεί στην σχολή του (!!!) και ότι είχε μείνει σε κάτι ξαδέρφια του (Εγκεφαλικό υπ. Αριθμόν 2). Οπότε το αποκορύφωμα ήταν με το που φτάσαμε σπίτι κου μου ανακοίνωσε ότι μέχρι να αρχίσουν οι αιτήσεις για μετεγγραφές θα έπρεπε να παραμείνει για να παρακολουθήσει τα μαθήματα της σχολής του… Μόνο που οι αιτήσεις ξεκινούν αρχές Νοέμβρη(!!!)…(Εγκεφαλικό υπ. Αριθμόν 3 και καλό). Και το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής : Οι γονείς αρνούνται να επέμβουν καθώς θεωρούν ότι κάτι τέτοιο θα χαλάσει τις φιλικές σχέσεις με τους φίλους. Εγώ αρνούμαι να συγκατοικήσω για ένα μήνα μέσα στο ίδιο μου το σπίτι με κάποιον που επιεικώς χαρακτηρίζω «κενό περιεχομένου»… Δέχομαι προτάσεις αντιμετώπισης της κατάστασης…

Το CD της ημέρας:

Ναι το ξέρω ότι αργά τα παίρνω πρέφα αλλά τα παλικάρια είναι πραγματικά εκπληκτικά. Ομολογώ ότι δεν είχα ακούσει πολύ Χατζιδάκι μέχρι προσφάτως αλλά ομολογώ ότι το συγκεκριμένο άλμπουμ, με την άποψη των παιδιών πάνω στο Reflections με έχει καταγοητεύσει και με συνοδεύει τις περισσότερες ώρες τις μέρας…