Wednesday, September 27, 2006

Τι είναι φίλος? Πού φαίνεται ο φίλος? Και πώς έχεις αποφασίσει να κάποιος είναι φίλος σου? Προσωπικά έχω αρκετούς από δαύτους αλλά λίγους με την πραγματική έννοια του όρου. Είναι σωστό σε μια φιλία να κάνεις συνέχεια εσύ υποχωρήσεις και να ρίχνεις τον εγωισμό σου για να μην γκρεμιστεί? Εγώ λέω πως όχι. Και αυτός είναι ένας λόγος που διέλυσα μια από τις σημαντικότερες φιλίες που είχα μέχρι τώρα στην ζωή μου. Είχα βαρεθεί να κάνω υποχωρήσεις, όπως είχα βαρεθεί να μην υπολογίζει ο άλλος τις θυσίες μου και τους κόπους μου. Όσο καλός και αν είναι κάποιος, υπάρχει ένα όριο στο τι μπορεί να καταπιεί για να σώσει μια σχέση του, είτε αυτή είναι φιλική, είτε κοινωνική, είτε ερωτική. Όταν καταπιέζεσαι καθημερινά και είσαι μακριά από το σπίτι σου και τους δικούς σου, χωρίς να έχεις κάποιον άνθρωπο να σου συμπαρασταθεί τότε τα όρια αυτά στενεύουν. Και όσο και αν το μετανιώνεις μετά πάλι την δεδομένη χρονική στιγμή, πάλι το ίδιο θα έκανες. Ειδικά στην περίπτωση που οι μέχρι τώρα φίλοι σου δεν σε αναγκάζουν να καταφύγεις σε αυτά τα όρια. Ο άνθρωπος είναι περίεργο ζώο. Όλοι έχουμε τα κουμπιά μας. Αυτά τα μικρά ή μεγάλα πράγματα που μπορούν είτε να μας φτάσουν την διάθεση στα ουράνια, είτε να μας πλημμυρίζουν από μένος και απόγνωση. Πιστεύω ότι οι πραγματικοί φίλοι καταλαβαίνουν τα πράγματα αυτά και φροντίζουν να μην τα κάνουν. Ακόμα όμως και όταν γίνει το κακό, φίλος είναι εκείνος που θα συγχωρήσει και θα κατανοήσει. Ακόμα ένα πράγμα. Ποτέ μα ποτέ μην δείχνεις στον άλλο περισσότερα απ'ότι αυτός αξίζει για σένα. Είναι άσχημο πράγμα να σου δίνει κάποιος την φιλία του και εσύ να τον υποτιμάς και να τον κοροϊδεύεις. Και πάνω από όλα δεν είναι τίμιο. Όπως επίσης δεν είναι τίμιο το να χρησιμοποιείς τον άλλον και να προσποιείσαι ότι ενδιαφέρεσαι… 

2 comments:

Cartooni said...

Kita o filos ine kati pou opos to antilambanome ego, antikatroptizi ton allo sou eafto, se siblironi k.l.p. Tora an kapia stigmi sto mellon apodixthi pos den itan telika ke toso filos sou, nomizo pos de tha prepi na se lipi...I zoi ine mikri gia na skeftomaste ta palia, ti eftekse k.l.p. To theme ine na paris kati apo afton! Raphael ke pali...

Mario said...

Το πρόβλημα όμως έγκειτε στο σχόλιο που έκανες.Στο ότι ο φίλος σου πρέπει να σε συμπληρώνει.Όσο μεγαλώνουμε,αλλάζουμε και μαζί αλλάζουν και οι ανάγκες μας για επικοινωνία,το τί θέλουμε,τί μας ξεκουράζει,μας ψυχαγωγεί,τί μας προσφέρει ικανοποίηση. Κάποια στιγμή μεγαλώνεις και παρατηρείς ότι κάποια άτομα που σε γέμιζαν
έχουν μείνει στάσιμα και δεν σε γεμίζουν πια.Σε τραβάνε πίσω όταν θες να πας μπροστά.Εκεί τί κάνεις?
Τους αφήνεις πίσω ή τους δέχεσαι όπως είναι?